ອຸປະກອນທາງການແພດທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງ: ວິທີແກ້ໄຂດ້ານສຸຂະພາບທີ່ປອດໄພ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນດ້ານຕົ້ນທຶນ ສຳລັບການປະຕິບັດດ້ານການແພດທີ່ທັນສະໄໝ

ຂໍ້ດີທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງອຸປະກອນການແພດທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງ ແມ່ນເນັ້ນໃສ່ຄວາມປອດໄພຂອງຜູ້ປ່ວຍຢ່າງບໍ່ປ່ຽນແປງ ໂດຍການຂຈາດຄວາມສ່ຽງຂອງການຕິດເຊື້ອຂ້າມທີ່ຍັງຄົງມີຢູ່ກັບອຸປະກອນການແພດທີ່ສາມາດນຳມາໃຊ້ຄືນໄດ້. ອຸປະກອນທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງແຕ່ລະຊິ້ນເລີ່ມຕົ້ນວົງຈອນຊີວິດຂອງມັນໃນສະຖານທີ່ຜະລິດທີ່ຄວບຄຸມໄດ້ ໂດຍຫ້ອງທີ່ບໍ່ມີຝຸ່ນເປັນພິເສດ (cleanrooms) ທີ່ຮັກສາຈຳນວນອະນຸພາກໃຫ້ຕ່ຳກວ່າຫຼາຍເທົ່າເທິງສິ່ງທີ່ພາກວິຊາການທີ່ມີຄວາມຊຳນິຊຳນານທີ່ສຸດໃນໂຮງໝໍສາມາດບັນລຸໄດ້. ສະຖານທີ່ຜະລິດເຫຼົ່ານີ້ໃຊ້ວິທີການທຳລາຍເຊື້ອທີ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນແລ້ວ ເຊັ່ນ: ກາຊ໌ເອທີລີນອັກຊີໄດ (ethylene oxide), ການສົ່ງຄຳແສງກາມະ (gamma irradiation), ຫຼື ເຕັກໂນໂລຊີດຳເນີນການດ້ວຍລັງສີອີເລັກຕຣອນ (electron beam) ເຊິ່ງເຂົ້າໄປໃນວັດສະດຸຫໍ່ຫຸ້ມເພື່ອທຳລາຍເຊື້ອທັງໝົດໂດຍບໍ່ເຮັດໃຫ້ອຸປະກອນເສຍຫາຍ. ວັດສະດຸຫໍ່ຫຸ້ມທີ່ປິດຢ່າງແໜ້ນ (hermetically sealed packaging) ທີ່ປ້ອງກັນອຸປະກອນການແພດທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງໃນระหว່າການຂົນສົ່ງ ແລະ ການເກັບຮັກສາ ຈະຮັກສາຄວາມເປັນເຊື້ອຟຣີ (sterility integrity) ໄວ້ຈົນເຖິງເວລາທີ່ບຸກຄະລາກອນດ້ານສຸຂະພາບເປີດອອກໃນຈຸດທີ່ໃຫ້ບໍລິການ. ການຮັບປະກັນຄວາມເປັນເຊື້ອຟຣີຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນສິ້ນສຸດນີ້ຈະຂຈາດຕົວແປທີ່ເກີດຈາກຄວາມຜິດພາດຂອງມະນຸດທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນການນຳມາໃຊ້ຄືນໃໝ່ (reprocessing) ອຸປະກອນທີ່ສາມາດນຳມາໃຊ້ຄືນໄດ້ ໂດຍທີ່ການລ້າງບໍ່ພຽງພໍ, ການຈັດຫຼັກສູດໃນເຄື່ອງທຳລາຍເຊື້ອບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ອຸປະກອນເສຍຫາຍ, ຫຼື ການຫຼຸດລົງຂອງຂັ້ນຕອນການດຳເນີນການ ສາມາດເຮັດໃຫ້ຄວາມປອດໄພຂອງຜູ້ປ່ວຍຖືກຄຸກຄາມ. ສະຖາບັນດ້ານສຸຂະພາບເປັນເປົ້າໝາຍຂອງການຕິດຕາມຢ່າງເຂັ້ມງວດເພີ່ມຂື້ນກ່ຽວກັບການຕິດເຊື້ອທີ່ໄດ້ຮັບຈາກໂຮງໝໍ (hospital-acquired infections) ເຊິ່ງສົ່ງຜົນຕໍ່ຜູ້ປ່ວຍນັບລ້ານຄົນທຸກປີ ແລະ ມີສ່ວນເພີ່ມຂື້ນຕໍ່ອັດຕາການເສຍຊີວິດ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍດ້ານສຸຂະພາບເພີ່ມເຕີມເປັນຈຳນວນຫຼາຍພັນລ້ານດ້ອລາ. ອຸປະກອນການແພດທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງເປັນວິທີແກ້ໄຂທີ່ເປັນລະບົບຕໍ່ບັນຫາທີ່ຄົງທຳນີ້ ໂດຍການຂຈາດຕົວແປການນຳມາໃຊ້ຄືນໃໝ່ອອກຈາກສູດການຄວບຄຸມການຕິດເຊື້ອທັງໝົດ. ອົງການກວດສອບດ້ານກົດໝາຍທົ່ວໂລກເຫັນດີຕໍ່ຂໍ້ດີດ້ານຄວາມປອດໄພຂອງອຸປະກອນທີ່ໃຊ້ຄັ້ງດຽວ (single-use devices) ເຊິ່ງເປັນເຫດຜົນທີ່ອຸປະກອນທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງໄດ້ກາຍເປັນມາດຕະຖານຂອງການດູແລ (standard of care) ສຳລັບການນຳໃຊ້ທີ່ສຳຄັນຫຼາຍຢ່າງ ເຊັ່ນ: ການເຂົ້າເຖິງລະບົບເສັ້ນເລືອດ (vascular access), ການບຳບັດດ້ານລະບົບຫາຍໃຈ (respiratory therapy), ແລະ ການຜ່າຕັດ (surgical procedures). ຄຸນສົມບັດດ້ານການຕິດຕາມ (traceability features) ທີ່ຖືກບັນຈຸເຂົ້າໃນອຸປະກອນການແພດທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງໃນປັດຈຸບັນ ສາມາດຊ່ວຍໃຫ້ສະຖາບັນດ້ານສຸຂະພາບຕິດຕາມເລກທີ່ລຸ້ມ (lot numbers) ແລະ ວັນທີ່ໝົດອາຍຸ (expiration dates) ໄດ້ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ສາມາດຕອບສະໜອງຢ່າງໄວວາຖ້າຜູ້ຜະລິດຈະເຫັນບັນຫາດ້ານຄຸນນະພາບໃດໆ. ຄຸນສົມບັດການຕິດຕາມນີ້ເປັນໄປບໍ່ໄດ້ກັບອຸປະກອນທີ່ສາມາດນຳມາໃຊ້ຄືນໄດ້ ເນື່ອງຈາກອຸປະກອນເຫຼົ່ານີ້ຈະສູນເສຍຕົວຕົນທີ່ເປັນເອກະລັກຫຼັງຈາກການນຳໃຊ້ຄັ້ງທຳອິດ. ຜູ້ປ່ວຍເອງກໍສອບຖາມເພີ່ມຂື້ນເຖິງມາດຕະການຄວາມປອດໄພທີ່ບຸກຄະລາກອນດ້ານສຸຂະພາບຂອງເຂົາເຈົ້ານຳໃຊ້, ແລະ ການເປີດອຸປະກອນການແພດທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງທີ່ຫໍ່ຢ່າງແໜ້ນເປັນສິ່ງທີ່ເຫັນໄດ້ຈະເປັນຫຼັກຖານທີ່ຈັບຕ້ອງໄດ້ເຖິງຄວາມມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ມາດຕະຖານດ້ານສຸຂາພິບານ. ຜົນປະໂຫຍດດ້ານຈິດໃຈຈາກຄວາມປອດໄພທີ່ເຫັນໄດ້ນີ້ບໍ່ສາມາດເຮັດລົ້ມເຫຼວໄດ້ໃນການສ້າງຄວາມເຊື່ອໝັ້ນ ແລະ ຄວາມໝັ້ນໃຈຂອງຜູ້ປ່ວຍຕໍ່ທີມງານດ້ານການດູແລຂອງເຂົາເຈົ້າ. ນອກຈາກນີ້, ອຸປະກອນການແພດທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງຍັງປ້ອງກັນບຸກຄະລາກອນດ້ານສຸຂະພາບຈາກການສຳຜັດທີ່ເກີດຂື້ນໃນວຽກການ (occupational exposure) ຕໍ່ເຊື້ອທີ່ເກີດຈາກເລືອດ (bloodborne pathogens) ແລະ ເຊື້ອທີ່ເຮັດໃຫ້ຕິດເຊື້ອອື່ນໆ ໂດຍການບັນຈຸຄຸນສົມບັດດ້ານຄວາມປອດໄພທີ່ຖືກອອກແບບມາຢ່າງດີ ເຊັ່ນ: ເຂັມທີ່ສາມາດດຶງກັບຄືນໄດ້ (retractable needles), ມີດທີ່ມີການປ້ອງກັນ (shielded blades), ແລະ ລະບົບການເກັບທີ່ປິດຢ່າງແໜ້ນ (sealed collection systems) ເຊິ່ງຈະຫຼຸດຜ່ອນການສຳຜັດກັບວັດສະດຸທີ່ອາດຈະເປັນເຊື້ອໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ.

ເມື່ອຜູ້ບໍລິຫານດ້ານສຸຂະພາບດຳເນີນການວິເຄາະຕົ້ນທຶນທັງໝົດໃນການເປັນເຈົ້າຂອງ (TCO) ຢ່າງລະອຽດ, ອຸປະກອນການແພດທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງປະສິດທິພາບດ້ານເສດຖະກິດທີ່ດີກວ່າຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເມື່ອທຽບກັບອຸປະກອນການແພດທີ່ສາມາດນຳໃຊ້ຄືນໄດ້, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຄວາມແຕກຕ່າງດ້ານລາຄາຕໍ່ໜ່ວຍທີ່ເບິ່ງຜິວເທົ່ານັ້ນ. ຮູບພາບດ້ານການເງິນທັງໝົດຈະຕ້ອງຮວມເອົາຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຂື້ນຢູ່ເບື້ອງຫຼັງ (hidden costs) ຈຳນວນຫຼາຍທີ່ເກີດຈາກການນຳເອົາອຸປະກອນການແພດທີ່ສາມາດນຳໃຊ້ຄືນໄດ້ມາປຸງແຕ່ງໃໝ່ (reprocessing), ເຊິ່ງຫຼາຍໆສະຖານທີ່ມັກຈະປະເມີນຕ່ຳເກີນໄປ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ຕິດຕາມຢ່າງເປັນລະບົບ. ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍດ້ານທຶນ (Capital expenditures) ສຳລັບສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກດ້ານການເຮັດໃຫ້ບໍ່ມີເຊື້ອ (sterilization infrastructure) ແມ່ນເປັນການລົງທຶນເບື້ອງຕົ້ນທີ່ມີມູນຄ່າສູງ, ລວມທັງເຄື່ອງນຳເຂົ້າອຸນຫະພູມສູງ (autoclaves), ເຄື່ອງລ້າງດ້ວຍຄື່ນສຽງ (ultrasonic cleaners), ເຄື່ອງລ້າງ-ເຮັດໃຫ້ບໍ່ມີເຊື້ອອັດຕະໂນມັດ (automated washer-disinfectors), ແລະ ການປັບປຸງສະຖານທີ່ເພື່ອຮອງຮັບລະບົບເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກດ້ານໄຟຟ້າ, ລະບົບລະບາຍອາກາດ, ແລະ ຄຸນລັກສະນະດ້ານຄວາມປອດໄພທີ່ເໝາະສົມ. ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍດ້ານການດຳເນີນງານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຈະເພີ່ມເຕີມຄ່າໃຊ້ຈ່າຍເບື້ອງຕົ້ນເຫຼົ່ານີ້ຜ່ານສັນຍາບໍລິການຮັກສາເຄື່ອງ, ການບໍລິການການປັບຄ່າ (calibration services), ການທົດສອບດ້ວຍຕົວຊີ້ວັດທາງຊີວະວິທະຍາ (biological indicator testing), ວັດຖຸເຄມີທີ່ໃຊ້ໃນການລ້າງ, ການຊ່ວຍແກ້ໄຂເຄື່ອງ, ແລະ ການປັບປຸງເຄື່ອງເຮັດໃຫ້ບໍ່ມີເຊື້ອເກົ່າທີ່ເຖົ້າ. ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍດ້ານແຮງງານເປັນສ່ວນປະກອບທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດຂອງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການປຸງແຕ່ງໃໝ່, ລວມທັງເງິນເດືອນ ແລະ ສິດທິປະໂຫຍດສຳລັບເຈົ້າໜ້າທີ່ດ້ານການປຸງແຕ່ງອຸປະກອນທີ່ບໍ່ມີເຊື້ອ (sterile processing technicians) ທີ່ຕ້ອງໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມຢ່າງເຂັ້ມງວດເຖິງວິທີການລ້າງເປັນເອກະລັກຕໍ່ອຸປະກອນ, ວິທະຍາສາດການເຮັດໃຫ້ບໍ່ມີເຊື້ອ, ແລະ ການປະຕິບັດຕາມຂໍ້ກຳນົດດ້ານກົດໝາຍ. ຜູ້ຊ່ຽວຊານເຫຼົ່ານີ້ເປັນບັນຫາດ້ານການຈັດຕັ້ງບຸກຄະລາກອນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ເນື່ອງຈາກສະຖານທີ່ດ້ານສຸຂະພາບຕ້ອງແຂ່ງຂັນກັນເພື່ອດຶງດູດບຸກຄະລາກອນທີ່ມີຄວາມຊຳນິຊຳນານໃນບ່ອນທີ່ມີບຸກຄະລາກອນທີ່ມີຄວາມຊຳນິຊຳນານຈຳກັດ. ໂປຣແກຣມການຮັບປະກັນຄຸນນະພາບ (Quality assurance programs) ທີ່ຕ້ອງມີສຳລັບການປຸງແຕ່ງໃໝ່ຈະເພີ່ມຄ່າໃຊ້ຈ່າຍອີກຊັ້ນໜຶ່ງ ໂດຍຜ່ານລະບົບເອກະສານ, ການສຶກສາການຢືນຢັນ (validation studies), ວິທີການທົດສອບເປັນປະຈຳ, ແລະ ການທົດສອບຢ່າງເປັນລະບົບເພື່ອຮັກສາການຮັບຮອງ (accreditation) ແລະ ການປະຕິບັດຕາມຂໍ້ກຳນົດດ້ານກົດໝາຍ. ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ເสຍໄປຈາກການເຮັດວຽກ (opportunity costs) ທີ່ເກີດຈາກຂະບວນການປຸງແຕ່ງໃໝ່ກໍຄວນໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາເຊັ່ນກັນ, ເນື່ອງຈາກເວລາທີ່ຕ້ອງໃຊ້ໃນການເກັບກຳ, ຂົນສົ່ງ, ລ້າງ, ຕີລາຄາ, ປຸ່ມຫຸ້ມ, ເຮັດໃຫ້ບໍ່ມີເຊື້ອ, ແລະ ຈັດສົ່ງຄືນອຸປະກອນທີ່ສາມາດນຳໃຊ້ຄືນໄດ້ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການລ່າຊ້າໃນການເຂົ້າເຖິງອຸປະກອນ ແລະ ອາດຈະສົ່ງຜົນຕໍ່ການຈັດຕັ້ງເວລາຂອງຜູ້ປ່ວຍ. ອຸປະກອນການແພດທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງຈະກຳຈັດຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ອອກໄປທັງໝົດ, ເຮັດໃຫ້ສະຖານທີ່ດ້ານສຸຂະພາບສາມາດປ່ຽນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຖາວອນ ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ປ່ຽນແປງໄດ້ຈາກການປຸງແຕ່ງໃໝ່ ໃຫ້ເປັນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ຄາດການໄດ້ຕໍ່ການດຳເນີນການໜຶ່ງຄັ້ງ (per-procedure cost), ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ການຈັດງົບປະມານ ແລະ ການວາງແຜນດ້ານການເງິນງ່າຍຂື້ນ. ການຈັດການສິນຄ້າສຳຮອງ (Inventory management) ຈະມີປະສິດທິພາບຫຼາຍຂື້ນກັບອຸປະກອນການແພດທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງ, ເນື່ອງຈາກອາຍຸການເກັບຮັກສາທີ່ຍາວນານຂື້ນ ແລະ ການຫຸ້ມຫໍ່ທີ່ມາດຕະຖານຈະຫຼຸດຜ່ອນບັນຫາສິນຄ້າເກົ່າ, ພື້ນທີ່ເກັບຮັກສາທີ່ຕ້ອງການ, ແລະ ເງິນທຶນທີ່ຖືກຈັບຢູ່ໃນສິນຄ້າສຳຮອງຂອງອຸປະກອນທີ່ສາມາດນຳໃຊ້ຄືນໄດ້. ການຈັດການຄວາມສ່ຽງ (Risk mitigation) ກໍເປັນສ່ວນໜຶ່ງທີ່ຕ້ອງພິຈາລະນາໃນການວິເຄາະດ້ານເສດຖະກິດ, ເນື່ອງຈາກຄວາມລົ້ມເຫຼວໃນການປຸງແຕ່ງໃໝ່ທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການຕິດເຊື້ອໃນຜູ້ປ່ວຍຈະນຳມາເຖິງຄວາມຮັບຜິດຊອບດ້ານການເງິນທີ່ມີມູນຄ່າສູງຫຼາຍ ໂດຍຜ່ານການປິ່ນປົວທີ່ຍາວນານ, ການຟ້ອງຮ້ອງທາງກົດໝາຍທີ່ເປັນໄປໄດ້, ຄ່າປັບໄໝຈາກການບໍ່ປະຕິບັດຕາມຂໍ້ກຳນົດດ້ານກົດໝາຍ, ແລະ ຄວາມເສຍຊື່ເສີຍຊົມທີ່ສາມາດສົ່ງຜົນຕໍ່ຈຳນວນຜູ້ປ່ວຍ ແລະ ອັດຕາການຈ່າຍຄືນ (reimbursement rates). ສະຖານທີ່ດ້ານສຸຂະພາບກຳລັງເລີ່ມເຫັນວ່າອຸປະກອນການແພດທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງການຕັດສິນໃຈໃນການຊື້ເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນການລົງທຶນເຊິ່ງມີຄວາມສຳຄັນດ້ານປະສິດທິພາບໃນການດຳເນີນງານ, ການຈັດການຄວາມສ່ຽງ, ແລະ ການເຮັດໃຫ້ຊັບພະຍາກອນມີປະສິດທິພາບສູງສຸດ, ເຊິ່ງສະໜັບສະໜູນພາລະກິດຫຼັກຂອງພວກເຂົາໃນການສະເໜີການດູແລຜູ້ປ່ວຍທີ່ດີເລີດ.

ຂໍ້ດີດ້ານການເຮັດວຽກຂອງອຸປະກອນທາງການແພດທີ່ໃຊ້ແລ້ວທິ້ງ ມີຄວາມກວ້າງຂວາງຫຼາຍກວ່າຄວາມສະດວກສະບາຍພື້ນຖານ ເຖິງຂັ້ນປ່ຽນແປງວິທີການໃຫ້ບໍລິການດ້ານສຸຂະພາບຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ໂດຍການຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສັບສົນ ລົດຜິດພາດໃຫ້ໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆ......